Contact

telefoon: 0497/202.181

info@rouwenverliesVlaanderen.com

  • Black Facebook Icon
  • Black YouTube Icon
  • Black Google+ Icon
Rouwvakantie:
activiteiten

Op zaterdag 13 april verwelkomen we je graag vanaf 14 u met koffie of thee en lekkere versnaperingen.

Als iedereen is aangekomen en je het zich comfortabel hebt gemaakt  willen we graag de tijd nemen om enkele praktische zaken te overlopen zoals de geplande activiteiten, het dag- en weekverloop, de verdeling van de kamers, enzovoort.

Laat ons gerust weten hoe we je verblijf aangenamer kunnen maken, we willen graag jouw suggesties horen.  

Daarna gaan we van start met de eerste activiteit. En al heb je elkaar misschien wel al ontmoet tijdens de infoavond en heb je al wat met elkaar gepraat, we zijn er ons van bewust dat het niet evident is om openhartig te zijn. Maar wees gerust dat hoeft ook niet. Alles kan en niets moet, laat dat duidelijk zijn. En dat onderling vertrouwen 

komt wel vanzelf naarmate je elkaar beter leert kennen. Of misschien vind je  het net  een geruststelling dat je elkaar nog niet zo goed kent en valt het je net daarom makkelijker.

Hoe dan ook, we bouwen het onderlinge vertrouwen geleidelijk aan op, daarom maken we in  de eerste activiteit gebruik van symbool communicatie. We vragen je dan ook om een bloem mee te nemen die je op één of andere manier doet denken aan je dierbare. Heb je meerdere dierbaren verloren, voel je dan vrij om meerdere bloemen mee te nemen.

Al deze prachtige bloemen worden in een vaas gezet en krijgt een mooie  plaats waarbij haar schoonheid volledig tot haar recht komt. Tijdens de groepsactiviteiten en/of  -sessies wordt de vaas met bloemen centraal en dichtbij neer gezet, zo willen we de band met je dierbare benadrukken.

Na het avondmaal staan we stil bij je zorgen en angsten. Wat weegt heel zwaar op je door, waarvoor ben je bang en wat kan je -min of meer- zelf dragen maar weet je niet precies hoe je het voor elkaar krijgt. Waarin wil je ondersteuning?

dag 1: de bloem

Als je geboren wordt, krijg je een rugzak mee. Daarin zitten heel wat eigenschappen die je hebt geërfd, maar ook gevoelens die je tijdens de zwangerschap van je moeder ongewild doorkreeg, daar zijn ons niet altijd van bewust.

Wat we wel bewuster ervaren zijn de levenslessen, de harde klappen in het leven, de gebeurtenissen die je tekenen, bijvoorbeeld het verlies van je job, een ongeval of ziekte waardoor je lichaam het soms laat afweten, een gedwongen verhuis, verlaten worden door je partner, het verlies van je dierbare... 

Hoe zwaarder je rugzak, hoe meer energie het leven je kost, hoe moeilijker de drive om door te gaan of te genieten.

We staan stil bij de zwaarte van je rugzak en de lasten die jij draagt. Van welke ben je je bewust en welke zie je niet maar zijn wel aanwezig?

Op dag 2 van de rouwvakantie staan we ook uitvoerig stil bij secundaire rouw, zeg maar rouw achter de rouw. Wat is het verlies achter het  verlies van je partner, kind, ouder, gezondheid, ...

dag 2: de rugzak

Waarschijnlijk heb je nog heel vragen, en hoogstwaarschijnlijk zitten er ook heel wat vragen tussen die je nog nooit durfde te stellen. Uit angst, schuldgevoel of omdat je misschien denkt dat ze ongepast of verkeerd zijn.

Maar als snel zal je merken dat jij verre van de enige bent! 

Onder ogen zien,  durven benoemen en het erkennen van je gevoelens is heel belangrijk in het rouwproces. Alsook al je gevoelens omarmen, zoals we in de bovengenoemde oefening zullen doen.

Daarna maak je een anker, want wanneer je rouwt is het soms heel erg moeilijk om je krachtig te voelen en er te staan. Je hart is overstelpt van verdriet, zorgen en angst, schuldgevoel enz …

Een anker is een baken van vertrouwen, kracht of dat duwtje in de rug. 

dag 3: ik heb nog zoveel vragen

Na het heengaan van je dierbare kan het zijn dat je je hart afsluit, ook voor (nieuwe) betekenisvolle relaties. Want de pijn die je voelt na het heengaan van je dierbare "kan ik geen volgende keer meer dragen" zei je misschien al.

Hoe begrijpelijk je reactie ook is, je ontneemt jezelf de kans om - wanneer de juiste  dag weer aanbreekt- terug de schoonheid van het leven te omarmen. 

Liefde en pijn gaan jammer genoeg hand in hand. Verdriet is de keerzijde van de medaille, hoe groter de liefde, hoe intenser het verdriet. De angst om - na het heengaan van een dierbare- je weer open te stellen lijkt als een enorm berg om te beklimmen. 

Op dag vier beklimmen we samen deze berg en zoeken we naar sleutels om je hart weer te openen. 

We gebruiken hierbij symboolcommunicatie: echte sleutels. 

Welke sleutel kan jouw hart openen: moet de sleutel groot of net klein zijn? Liever een tere sleutel of ga je voor een veiligheidssleutel? 

Is jouw sleutel nieuw en ongeschonden of gehavend door tijd en gebeurtenissen? 

Jouw sleutel dient als een anker voor wanneer je hart zich sluit, of angst op hartpijn op de loer lig.

Het spreekt voor zich dat je je sleutel kan meennemen naar huis. 

dag 4: de sleutel naar je hart

Je dierbare is dan wel  fysieke niet meer onder ons, dat wil allerminst zeggen dat je band met hem of haar ophoudt. Je dierbare leeft verder in je hart en in je herinneringen. Tijdens moeilijke momenten kan hij of zij een baken van vertrouwen zijn. Weet je niet meer waarin of waaruit dan kan hij of zij een steun voor je zijn, en tijdens speciale gebeurtenissen kan je je echt verbonden voelen met hem of haar. En dat is maar goed ook. Want, zolang je zijn of haar aanwezigheid voelt, hem of haar bij naam blijf noemen leeft je dierbare verder in je hart en herinneringen.

En dat is wat we op dag vijf zullen doen.

Wanneer ervaar je steun van je dierbare, welke levenslessen gaf hij of zij je mee, wat zou je hem of haar zo nog graag zeggen, hoe bouw je je leven verder op zonder de fysieke aanwezigheid van je dierbare, ….

's Avonds, wanneer het donker is, houden we een kaarsjes momenten. We herdenken onze dierbaren. Als je dat wil, kan je je dierbare nog eens toespreken. Wat betekende hij of zij en  wat zal hij of zij altijd voor je betekenen tot ver over de grenzen van de dood heen. Misschien wil je hem of  haar  zeggen hoe je leven eruit ziet sinds het heengaan, hoe moeilijk het is om je leven weer zin te geven, en hoe je probeert verder te gaan zonder zijn of haar fysieke aanwezigheid.

 

dag 5: de herinneringen koesteren

Het einde van de rouwvakantie is in zicht. Jullie hebben samen en afzonderlijk  een hele weg afgelegd, we blikken eens samen achteruit en halen er de zorgen en angsten van dag één bij. Wat is er veranderd en waarin voel je je sterker? 

En we kijken naar de toekomst. Hoe ziet die er nu voor je uit, welke stappen zal je zetten en hoe zet je ze, … en natuurlijk waarin kunnen we je blijven ondersteunen? 

dag 6: de afgelegde weg